EVDE HUZUR ARAYANLAR, YOKLUKTAN O HUZURU BİR TÜRLÜ BULAMAYANLAR.

" Dünyada sıhhatli bir nefes gibi mutluluk yoktur." Kanuni Sultan Süleyman'ın ünlü, özlü sözlerinden birinde anlattığı gibi. Evde huzur olması için önce sağlık, sonra para lazım.Para iyi yaşamak için araç olmalı sadece.Fakat itibar kürke olunca "ye kürküm ,ye " misali parası olan itibar görüyor,olmayan dışlanıyor.Öyle bir toplum olduk ki fakire selam bile verilmiyor.Buyur edilmiyor. Eskilerin meşhur bir sözü vardır " kadın varlığı ,adam sağlığı sever " diye. her ne kadar mecazi olarak söylendiği düşünülse de doğruluk payı yok değil, Düşünsenize, eşiniz bir şey beğeniyor, filan komşu da görmüş beğenmiş ve imrenmiş." Bende istiyorum "dediğinde alacak imkanı olmayan koca ne yapsın?. Kadın inat ediyor" istiyorum "diye , erkek " daha maaş alamadım, alsam da borç çok hangisine yetireyim, kredi kartına mı? ev kirasına mı, elektrik, suya mı? vs." dediğinde alın size bir kavga ve huzursuzluk. Evde çocuklarda varsa daha da kötü. Hiç bir çocuk anne babasının kavgasına şahit olmamalı.Çünki onarılmaz yaralar oluyor ruhlarında. Kavga ortamında yetişen çocuklar ya korkak içine kapanık oluyor, ya da tam tersi; hırçın ,kavgacı, uyumsuz çocuklar oluyorlar. Her iki şekilde kötü. Bu çocuklar toplum içinde uyum sağlayamıyor,kavgacı oldukları için sevilmiyorlar veya haklarını savunamayıp ezilen taraf oluyorlar.İlerde ,birgün evlendiklerinde de ailesine mutluluk veremiyorlar.Tam bir kısır döngü. Yurdum şartları belli. Her ne kadar başımızdaki yönetici üç çocuk diye öğütleyip, bu çocukların yarı aç, yarı tok,; ona, buna özenen bireyler olmasının önüne geçmiyorlar.Asgari ücret 1000 tl. bile değil. evin geçimini temin etmekle yükümlü baba ,mesai yapmak zorunda kalıyor . Mesai demek evden, ailesinden uzak kalması demektir.Çocuklarının yüzünü uyurken görebilen babalar var.Evde huzur olması için geçim sıkıntısı en aza indirilmeli.Bu hükümetin görevi. Ruh ve beden sağlığı için bu şart. İnsanlarımız mutsuz. Yüzleri gülmüyor .Çünki yoruluyorlar ve emeklerinin karşılığını da alamıyorlar. Asabi, Şiddet dolu bir toplum olduk.Kadına şiddet ,çocuğa şiddet.Bitmiyor şiddet haberleri. Sağlık her işin başı. Ruh sağlığı + beden sağlığı = mutlu toplum. Bu nasıl sağlanabilir? Yaşam şartları iyileştirilmeli.Çalışanların Hakları korunmalı. Bazı akbabalar insan etiyle besleniyor ne yazık ki. Limon gibi sularını çıkarıp posaya dönüştürüyorlar çalışan işçileri. Sonra da sağlıklı insan istiyorlar. İşte verim istiyorlar. Üç kuruş parayla nasıl geçiniliyor haberleri yok. Öyle ya " tok, açın halinden anlamaz".İçlerinde Ekmeğin fiatını bilmeyen bile vardır. Eve dönersek ,; baba bütün gün işte olduğu için ;kadın çocuklarla tek başına uğraş veriyor. Okul toplantısı var , " anne gitsin".Her gün aynı şey. yemek yapılacak ,bulaşıklar yıkanacak, ev derli toplu olacak, giysiler ütülenecek, sökük varsa dikilecek.Her sabah "acaba bugün ne pişirsem? "sıkıntısı. Koca akşam gelir yemek beğenmez .Kadın " verdiğin parayla ancak bunu yapabildim " der ve İşte bir kavga sebebi daha. Kadın zaten yorgun,bezgin. koca ondan da yorgun, bıkkın, sinirli.Evin annesi hasta olmaya bile fırsat bulamaz.Onca işi kim yapacak? Eski bir komşumuz vardı , karısı hastayım dediği zaman eve bile gitmez sadece gece yatmaya gelirdi.Niye böyle yaptığı sorulunca " hanım hasta olunca evde yemek olmuyor, sohbet olmuyor bu yüzden canım sıkılıyor eve gitmiyorum" derdi. Sözün özü; mutsuz bir toplum yetişiyor. Gülmeyen yüzler çoğaldı.Paranın ,makamın satın aldığı Sahte dostluklar çoğaldı. Paran varsa herkes dostun, arkadaşın.Paran yoksa selam bile vermiyorlar. 2014 de şans sizlerle olsun. Mutlu, sağlıklı bir yaşam dilerim.